Códigos QR en Unitag

Seguimos coa realidade aumentada, esta vez cos códigos QR que podedes facer e que vos levarán ao voso blog ou páxina web. 

Que é un código QR? É un código bidimensional cadrado que pode almacenar datos codificados, nós usarémolo como enlace a unha URL. 

Como funcionan estos códigos QR? Cos teléfonos intelixentes escaneamos o código e accedemos directamente ao seu contido, por exempo abrir o navegador para a URL específica.

Con Unitag podemos crear un código QR no que almacenar os datos da nosa web de forma fácil e gratuíta, personalizalo na forma, cores e logos... Na esquina esquerda podedes ver o código deste mesmo blog, que funciona como hipervínculo e vos levará a Unitag para probar a experiencia coa vosa URL.

Os intereses dos nenos son base do noso proxecto.

Tras preguntarlle aos nenos que tiñamos preto polos seus gustos e intereses obtivemos os seguintes resultados: debuxar, música, xogar, xoguetes, cantar, natureza, animais. Por outra banda, á hora de preguntar por aquilo que non lles gustaba as respostas foron: monstruos, escuridade, pelexas, berros tristeza... A misión era facer un proxecto didáctico a partir desta información e conseguir integrar as novas tecnoloxías nel así que o resultado foi este:

Pero antes de chegar a este precioso mural as nosas ideas agolpábanse sen rumbo ata dar coa idea do proxecto que imos levar a cabo: unha coleccion de narracións dixitais cos diferentes recursos dados (Toontastic, Voki, Chaterkid...) onde os nenos conten a súa propia experiencia superando os medos e cousas que non lles gustan e que realmente representan uns valores. Chegamos así ao tema das emocións e á aprendizaxe emocional tan polémica e necesaria na aula. Os intereses dos nenos serán usados como metodoloxía: a música sirve para reforzar o contido que queremos transmitir e facelo máis dinámico, ademáis, estará presente nos vídeos que eles creen. Utilizaremos debuxos, imaxes e ilustracións para evaluar o seu avance e para explicar as emocións e valores. O xogo estará asociado á tecnoloxía e ás diferentes aplicacións ás que poderan acceder, acadando así un ensino didáctico e orientado aos seus gustos.

Realidade aumentada: Aurasma e Book Creator.

Continuamos coas prácticas en Novas Tecnoloxías. Esta vez pasamos á realidade aumentada nas aulas e comezamos coa app Aurasma disponible para dipositivos iOS(iPod touch, iPhone ou iPad) ou para dispositivos con sistema operativo android (móbil, tableta ou tablet pc).
Tras crear unha conta na aplicación podemos comezar a crear capas de realidade aumentada que poderemos inserir en videos, imaxes, libros... onde queiramos. Debemos gardalo nun canle nomeado por tópicos para que logo poidan velo outros usuarios. Vouvos deixar aquí un tutorial para que o descubrades:

A seguinte práctica neste día foi Book Creator, unha aplicación que nos permite crear os nosos libros, lelos, envialos por correo electrónico, gardalos en Dropbox ou vendelos na iBookStore de Apple. Con esta aplicación podemos crear historias en formato libro ou incluso comics usando unhas guías de páxina. Nesta ocasión nos creamos un comic que compartirei convosco:

Como podedes ver, nas viñetas podemos engadir imaxes (tanto desde a galería como desde a cámara), usar os adhesivos que aparecen e, incluso, engadir sonido. 

Non vos parece interesante deixar aos peques crear as súas propias historias e compartilas? Ou mesmo as nosas, todo está ao noso gusto

Competencias e aprendizaxe competencial

Como xa dixen na anterior entrada, na última clase de Novas tecnoloxías falamos da aprendizaxe competencial e das competencias na educación. Para comezar, que son as competencias?
Como definición de competencias atopamos un montón, a do Informe DeSeCo é esta:

“la capacidad de responder a demandas complejas y llevar a cabo tareas diversas de forma adecuada. Supone una combinación de habilidades prácticas, conocimientos, motivación, valores éticos, actitudes, emociones y otros componentes sociales y de comportamiento que se movilizan conjuntamente para lograr una acción eficaz”.

O Parlamento Europeo  di que:

“… combinación de conocimientos, capacidades y actitudes adecuadas al contexto. Las competencias claves son aquellas que todas las personas precisan para su realización y desarrollo personales, así como para la ciudadanía activa, la  inclusión social y el empleo”.

Outra sería a de Moya y Luengo (2011)

“puede ser definida como un tipo de aprendizaje caracterizado por la forma en que  cualquier persona logra combinar sus múltiples recursos personales (saberes, actitudes, valores, emociones, etc.) para lograr una respuesta satisfactoria a una tarea planteada en un contexto definido”

E por última, unha bastante diferente, a que nos aporta a nova Lei de Educación: a LOMCE.

En el DECRETO 105/2014 LOMCE Galicia

“Las capacidades para aplicar de forma integrada os contidos propios  de cada ensinanza e etapa educativa, co fin de lograr a realización axeitada de actividades e a resolución eficaz de problemas complexos”
 A LOMCE limita as competencias como o xeito de usar os contidos das distintas etapas educativas (explicitas no curriculo deduzco) para resolver problemas (exames, vamos)

Agora ben, as competencias aunan o saber, o saber facer e o saber ser. E, pese ao que intentamos evaluar, a competencia non se ve, o único que vemos son uns indicadores de competencia.
Algún exemplos destos últimos serían:
Uso das unidades de peso e da multiplicación facendo a compra.(Somos competentes)
Catalogando obras dos museos da cidade. (Somos competentes)
Creamos e programamos prototipos que resolvan algún problema real.
...etc.

Pasando ao aprendizaxe competencial atopamos 4 características esenciais á hora de ensinar competencias:

• Significatividad
• Situaciones Complejas
• Procedimental
• Integrada 

Debemos diferenciar entre aprendizaxe significativa e aprendizaxe memorística, a significativo pódese transmitir e utilizar, a memorística non.

A aprendizaxe significatíva farános memorísticos.

Adxúntovos aquí unha presentacion moi útil de Paz González sobre as competencias de onde saquei a información deste post e co que demos a clase.

Padlet en clase

Na clase teórica desta semana descubrimos o que era Padlet, unha pizarra colaborativa dixital que nos permite participar e colaborar sen rexistrarnos ou instalar nada.  No Padlet de Paz atopamos este videoclip de Fito y Fitipaldis, que vimos todos xuntos e que de seguido comentamos no muro. Todo o que escribiamos aparecía instantáneamente en pequenas notitas.

Letra da canción: 

Ahora si, parece que ya empiezo a entender 

Las cosas importantes aquí 

Son las que están detrás de la piel 

Y todo lo demás.... 

empieza donde acaban mis pies 

después de mucho tiempo aprendí 

que hay cosas que mejor no aprender. 

El colegio poco me enseño.....si es por esos libros nunca aprendo a: 

Coger el cielo con las manos 

a Reír y a llorar lo que te canto 

a Coser mi alma rota 

a Perder el miedo a quedar como un idiota 

y a empezar la casa por el tejado 

a poder dormir cuando tú no estás a mi lado 

menos mal que fui un poco granuja 

todo lo que se me lo enseñó una bruja 

Ruinas.... ¿no ves que por dentro estoy en ruinas? 

Mi cigarro va quemando el tiempo, 

tiempo que se convirtió en cenizas 

Raro!! .... no digo diferente digo raro!! 

ya no sé si el mundo está al revés 

o soy yo el que está cabeza abajo 

El colegio poco me enseñó.... 

si es por el maestro nunca aprendo a: 

coger el cielo con las manos

a Reír y a llorar lo que te canto 
a Coser mi alma rota 
a Perder el miedo a quedar como un idiota 
y a empezar la casa por el tejado 
a poder dormir cuando tú no estás a mi lado 

menos mal que fui un poco granuja 

todo lo que se me lo enseñó una bruja 

Cada un escribía o que pensaba que quería dicir a canción, moi relacionada coa educación e coa metodoloxía nas aulas. 
Para min, Fito destaca a importancia das emocións, reivindica a importancia da presencia da intelixencia emocional na escola, onde parece que só se valora a intelixencia científica. Supoño tamén que critica o modelo educativo, que ensina cousas que realmente non nos serán útiles na nosa vida para VIVIR no sentido máis literal da palabra. Aprendeu vivindo, explorando, equivocándose e acertando, non do que dicían os libros e os profesores na escola.



Nesta clase tamén abrimos o debate sobre a aprendizaxe competencial, concepto do que falarei na próxima entrada largo e tendido.

Vémonos! 

PicPac, Stop Motion y Time-Lapse

PicPac é unha aplicación gratuíta de edición de vídeo para móbil e tablet que nos permite utilizar a técnica Stop Motion, coa que podemos crear unha película de animación a base de unir fotos con movemento entre elas. As fotos utilizadas estarán na galería e tras a selección se irá montando a película automáticamente. Con PicPac tamén podemos crear Time-Lapses, películas onde podemos ver a evolución de algo concreto no tempo.

Esta é a aplicación que descubrimos esta semana en Novas Tecnoloxías prácticas. Unha experiencia divertida e novidosa pois, pola miña parte, eu nunca usara o Stop Motion.

Déixovos aquí  un tutorial sobre PicPac pois non puidemos gardar a práctica coa aplicación para subila:

Descubrindo Piktochart

Nesta práctica de Novas Tecnoloxías abordamos o tema das infografías e que mellor maneira de poñelo en práctica que facer unha infografía. Así pois, tomando como inspiración o anterior traballo de Boas Prácticas realizamos unha desde a ferramenta Piktochart, unha web que nos permite crear infografías facilmente, dotándonos de plantillas prediseñadas, iconos, gráficos, fontes...


 Pero, que é unha infografía? Unha combinación de imaxes sintéticas, explicativas e doadas de entender xunto con pequenos textos que posúen o fin de comunicar información de xeito visual para facilitar a súa transmisión.


Non podo rematar esta entrada sen afirmar que, nestos momentos, Piktochart é unha das miñas páxinas web favoritas. A diversidade de opcións que ofrece é inmensa e permite crear, moi fácil, calquer proxecto que teñas en mente.

Aquí vos deixo a miña práctica.

Ademáis, adxúntovos tamén un pin de Pinterest que vos aportará información sobre como facer unha infografía.

Toontastic! Narración dixital?

Seguramente en numerosas ocasións quixemos explicar dunha forma máis dinámica unha unidade didáctica, ou quixemos que os nosos alumnos creasen historias ou traballos dunha forma diferente. Pois ben, estes últimos días descubrimos Toontastic!, unha aplicación de narración dixital moi interesante. 

Claramente, antes de usar a aplicación teremos un traballo previo de chuvia de ideas que nos axude a plantexar a historia, a distribución, os ambientes... Non todo é coller a tablet e grabar!

O seu uso é moi doado, dentro dun esquema de historia que axuda aos nenos a estruturar as narracións imos editando as escenas, escollendo escenarios e personaxes, movendo aos mesmos, grabando voces... Se queremos, tamén contamos con plantillas para debuxar nós mesmos aos protagonistas ou incluso unidades temáticas de personaxes como Halloween, nadal... 

Toontastic, ademais de axudar aos nenos a estruturar narracións ou historias permite engadir a cada escea música asociada a sentimentos concretos que tamén varía segundo a intensidade dos mesmos. Así os nenos poden escoller música dunha felicidade moi grande, de preocupación, de enfado... Abordaremos tamén educación emocional. 

A aplicación tamén inclúe efectos especiais que quizais non poderiamos acadar coas nosas voces humanas. Déixovos aquí a práctica grupal que fixemos coa aplicación, a nosa historia chámase a Princesa Paula.

Mapa mental da miña experiencia en Twitter con Popplet.

Deixovos aquí un mapa mental da miña experiencia en Twitter feito con Popplet, unha aplicación bastante dinámica e visual.
Paréceme moi interesante o uso de aplicacións deste tipo, citemos aquí outras como Mindomo, para organizar de forma esquemática e visual as nosas ideas sobre un tema tanto nos como docentes coma os nosos alumnos. Podemos engadir fotos, videos... cabe destacar tamén a importancia dos códigos de color, que nos permiten ler e entender moito máis fácil todas as ideas e as relacións entre ambas.

Quen son?

Tras unha primeira entrada onde tomades contacto coa miña PLE (o meu entorno persoal de aprendizaxe que inclúe todas as ferramentas e servizos que usarei para lograr as miñas metas dentro da aprendizaxe) grazas a todos os enlaces a sitios web que permite almacenar Symbaloo, aquí estou para presentarme.
Chámome Sonia Alonso e son unha rapaza de primeiro do grao de Educación Infantil. Este blog, Nenos Tecnolóxicos, é un dos primeiros pasiños que darei como docente para aplicar as TIC á hora de educar. Aquí compartirei reflexións sobre temario de aula, sobre aplicacións que descubra e considere interesantes ou sobre calquer tema relacionado coa aplicación das TIC nas aulas.
Vémonos moi pronto e esperemos que cada vez que o fagamos o meu consumo das TIC evolucione máis cara á docencia e non cara un consumo vacío!